تاريخ : جمعه 1387/10/06 | 1:19 | نویسنده : محمد لطفی پور

 

عرفان یعنی چه؟

عرفان یعنی معرفت حضرت حق که مساوی با معرفت و شناخت هستی با تمام لوازم و آثار به معرفت شهودی و اتحاد هوهوی است. نه با فکر و نظر و مطالعه کتب و شنیدن سخنان دیگران. و این معرفت در سایه توحید برای انسان محقق می گردد. چنانچه در خبر مأثور از مولی امیرالمومنین علیه السلام: «کمال التوحید نفی الصفات عنه» مشروحاً بیان شده است. و در مناجات شعبانیه نیز میفرماید: «و ألحقنی بنور عزک الأبهج فأکون لک عارفا و عن سواک منحرفا ...» . بنابراین وصول به مرحله توحید و عرفان با فناء ذانی سالک در ذات حضرت احدیت حاصل می گردد و تا انسان بدین مرتبه دست نیافته باشد به حقیقت شهود توحیدی و مراتب اسماء و صفات ذات حق دست نیافته است چنانچه در قرآن مجید می فرماید: «سبحان الله عما یصفون إلا عبادالله المخلصین».